تولد یا مرگ

من در مراسم تدفین و ختم و ... شرکت نمیکنم...دیگه تقریبا همه قبول کردن که من خیلی گرفتارم و نمیرسم که در اینجور مراسم شرکت کنم. خاله مامانم فوت کرده بودن و منم طبق معمول نتونسته بودم در هیچیک از مراسمشون شرکت کنم و از این موضوع شرمنده بودم هم از مامان و هم دختر و پسر خاله. امروز چهلمین روز درگذشت خاله عالم تاج مرحوم بود و من هم با مامان و بابا رفتم سر مزارشون تا تسلیتی به دختر خاله مامان بگم... فامیل فارغ از گرفتاریهاشون همه بر سر مزار جمع شده بودند و تاجهای گل نثار قبر سیاه میکردند. روی سنگ عکسی از خاله حک شده بود...روی سنگ بقیه قبرها هم...به تاریخ تولد روی قبر نگاه کردم 1309 بود پنجم فروردین...

یعنی خاله عالم تاج 84 سال عمر کرده بوده و فکر نمیکنم بجز بچه های خودش هیچکس تا الان که روی سنگ نوشته شده, تاریخ تولش را هم نمیدونسته...این فامیل تاحالا چند بار تولد خاله را جشن گرفته بودن که حالا در مراسم سوگواری شرکت میکنن...کاش یک شاخه از این گلها روز تولدش بهش داده شده بود...

نمیدونم چرا ما برامون اهمیت نداره که تولدعزیزان را جشن بگیریم و تبریک بگیم ولی برامون مهمه که برای مرگشون گل بفرستیم و تسلیت بگیم...چرا تا زنده ایم عکس خودمون رو روی پروفایلهامون نمیذاریم و وقتی مردیم بهترین عکسمون رو روی سنگ قبرمون حک میکنند...مثل اینکه مرده ها بیشتر از زنده ها اهمیت دارن...یا شاید آزاد تر هستن....

روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...