آدمهای مجازی در فضای واقعی

نمیدونم این واژه فضای مجازی رو کی اختراع کرده؟ بنظر من فضایی که بهش مجازی میگن این روزها تبدیل به یک فضای کاملا واقعی شده چون مردم همه باورش دارن و در عوض این آدمها هستند که مجازی شدن...بله وقتی دوست داشتن آدمها با استیکر ابراز بشه، وقتی که روبه روی هم بنشینیم و به جای حرف زدن با هم سرمون توی موبایل باشه و وقتی این فضای مجازی بتونه به راحتی زندگی آدمهای حقیقی و واقعی رو تحت تاثیر قرار بده...ما مجاز هستیم و اون واقعی...آدمها تبدیل شدن به یک مشت بی عقل و موبایلها هوشمند شدن و هر چقدر موبایلها هوشمند تر شدن انسانها بیشتر بی عقل شدن...دیگه افراد به ندرت شماره تلفنهای نزدیکان خودشون رو بلدن و این در حالیه که شماره و آیدی های صدها نفر رو در گوشیهای هوشمند ذخیره دارند...افراد به جای گوش دادن به حرفها اونها رو ضبط میکنن بلکه بتونن یک وقتی اون رو دوباره بشنون و یاد بگیرن...به جای لذت بردن از لحظات عکس میگیرند و به جای زندگی حقیقی و لمس اون وارد دنیای مجازی میشن...دلم یک زندگی حقیقی فارغ از دنیای مجازی میخواد...درسته که بسیاری از جنبه های این دنیای مجازی خوبه و کارها رو تسریع میکنه اما به شدت بیزارم از اینکه افراد کنار هم مینشینن و به جای لذت بردن از لحظات کنار هم بودن هنوز سرهاشون توی گوشی های لعنتی شون هست و مطالب به درد نخور رو گاها با صدای بلند مرور میکنن....

پ.ن

این یک اخطار جدی بود به خانواده عزیزم، مادر گلم، پدر خوبم، خواهر و برادرها...موبایلهای شما را در نهایت احترام خواهم شکست...در معاشرت با من احتیاط کنید

روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...