روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی
آخرین مطالب
امکانات وب
احساس میکنم دوباره کودک شدم...زندگی در اینجا منو خیلی یاد دوران کودکی می اندازه...وقتی که هیچ مسولیتی نداشتم و میتونستم تمام روز در باغ خانه بازی کنم. از 4 سالگی تا 11 سالگی رو در باغی که از پدر بزرگ به پدرم به ارث رسیده بود زندگی میکردیم. یک باغ خیلی خیلی بزرگ در فرحزاد...در حیاط درختهای گردوی تنومند, چنارهای بزرگ و یک استخر خیلی بزرگ و گود داشتیم. سمت جنوب حیاط ساختمان سرایداری بود که در آن کبرا خانم و و پسرش ساکن بودند و خانه ما را بابا جدید ساخته بود...یک خانه با زیربنای 500 متر در دوطبقه. ساختمان از یک سمت به حیاط و استخر مشرف بود و سمت دیگر باغ انار بود و نهری که از زیر ساختمان رد میشد و کنارش درختان بیدمشک بودند. در جبهه شمالی ساختمان کوه بود که آقاجون (پدر بابا) اون رو به صورت پلکانی تبدیل به باغ توت و شاتوت کرده بود و تا جایی که چشم کار میکرد باغ بود و درخت...به این سمت باغ بالا میگفتیم و در آن هم دو استخر که یکی از آنها خیلی خیلی گود و بزرگ بود قرار داشتند جهت آبیاری باغ. در یک قسمت از باغ بالا هم خانه قدیمی و تقریبا ویرانه مامان بزرگ و آقاجون قرار داشت که البته آنها سابقا از این خانه بعنوان منزل ییلاقی استفاده میکردند و ساکن خانه شان در خیابان ولیعصر بودند...در سمت راست خانه قدیمی هم بقایای طویله ها و آغلهای قدیمی بود...جایی که ما حق نداشتیم برویم...قسمتی رو که بعنوان باغ بالا قلمداد میشد شامل توتستانها و خانه قدیمی و طویله ها, پس از تقسیم ارثیه سهم عمه های من شده بود و قسمت پایینی باغ هم که خانه ما و استخر و سرایداری در آن قرار داشت و باغ اناری که در شیب کوه به صورت طبقه بندی درست شده بود هم سهم بابا و عمو عباس بود که عمو ساکن انگلستان بود...وقتی که من 3 ساله بودم بابا ساختن خانه در این باغ را شروع کرد و با 4 سالگی من و به دنیا آمدن برادرم حسن ما ساکن آن خانه شدیم. من و علیرضا که اون موقع 5 ساله بود از بازی در باغ و شنا کردن در استخر و دنبال اردکها دویدن لذت میبردیم...باغ برای خودش بهشتی زمینی بود....خانه ای بزرگ و زیبا با تراسی رو به باغ انار...تا چشم کار میکرد طبیعت بود و زیبایی ولی مامان باغ را دوست نداشت...
روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...
ما را در سایت روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 131