صداقت=دیوانگی

اینجا خیلی حرف از صداقت زده میشه اما در عمل میبینی هیچکس صادق نیست. یا مثلا روزانه هزار تا پیام تلگرامی و از اینطور اطلاع رسانی های امروزی بدست همه میرسه که حاوی جملات زیبایی است که همه از راستی و درستی و صداقت حرف میزنن و اینکه باید به عقاید هم احترام بذاریم و دروغ نگیم و مهارت ساده زیستی...مهارت نه گفتن و هزار تا جمله از این دست....من که همه رو پاک میکنم و اقلا اونقدر صادق هستم که بگم حوصله این اراجیف رو ندارم....حرفهایی که فقط به ظاهر گفته میشه و در عمل همه ازشون بیزارن...حتی اگه برید و نویسنده این جملات زیبا رو پیدا کنید میبینید اکثرشون به هیچ کدوم از این حرفها و نصایح قشنگ عمل نکردن...اونقدر این روزها از صبح که بیدار میشیم نصیحت میخونیم و میشنویم که آخر شب آدم دیگه میخواد نصیحت بالا بیاره...

اگه یکی مثل من پیدا بشه و بگه دوست ندارم از این حرفا بشنوم برام جک بفرستید و یا یک موسیقی که منو شاد کنه .... و یا یک عکس واقعی از خودتون منظورم چهره بی نقاب افراد هست...اونوقت میگن دیوانه...بی کلاس...بی فرهنگ و این حرفا...

اعتراف میکنم که از نظر صداقت مالایی ها رو بیشتر دوست داشتم و شاید به همین خاطره که قصد دارم یک سری دوباره بهشون بزنم ...دلم میخواد بیشتر خودم باشم...این روزها از مصاحبت با خودم هم لذت نمیبرم...

اونجا بیشتر افراد دیوانه بودند مثل خود من...اینجا هم دیوانه زیاد داریم اما همه وانمود میکنند عاقل هستند و این آزار دهنده هست...در واقع دیوانگی همون چیزیه که اگه صادق باشی بهت نسبت میدن...مثلا اگه صادقانه به کسی بگی از مصاحبت باهاش خوشحال نیستی و یا از طرز تفکرش خوشت نمیاد محکوم به دیوانگی هستی اما اگر تظاهر کنی به خوشحالی مودب و با نزاکتی...اگر در مقابل درخواست های نابجای اطارفیان نه بگی بی ملاحظه و غیر قابل معاشرتی...اگر با صدای بلند بخندی....بدوی...شادی کنی و حتی اینها رو بنویسی دیوانه ای....

روزهای بی تکرار من در ایران و مالزی...